• Auteur: Kristof Joosen @ 9 Apr 07

Iedereen kent ondertussen de legende van De Vliegende Hollander wel, die in zowat alle media werd verteld door De Efteling.

Op zaterdag 24 maart jl. hadden we eindelijk de kans om de legende in het echt te gaan beleven, op een exclusieve sneak preview, georganiseerd door het park.

Na de korte inleiding was het dan eindelijk zo ver. De ontwerpers van “De Vliegende Hollander” kregen de eer om in de eerste sloep te stappen en de allereerste officiële rit te maken. Ik geloof dat wij in de zesde of zo zaten.

Wachtrij

Maar daarvoor konden we al kennismaken met de fantastisch gethematiseerde wachtrij. Dit is het walk-through-gedeelte van de attractie en bovendien één van de mooiste ooit gezien. Het gebouw langs de buitenkant ziet eruit als de stadwallen van een nostalgisch havenstadje. Dat uitzicht gaat verder binnen. Je gaat door het huis van Willem Van der Decken, zijn bibliotheek, de smokkelgangen (met goed verborgen één van zijn geroofde schatten), café Het Oorlam, met als hoogtepunt de plaats waar je als bezoeker instapt in de sloepen. Dat is de kade van een pittoresk havenstadje, weliswaar bij valavond.

Vanaf hier konden we de vloek van De Vliegende Hollander trotseren.

Darkride & rollercoaster

Het eerste dat opviel was de structuur van de grote sloepen. De stoelen staan in 3-4-3-4-formatie, waarbij de achterste rijen iets hoger zijn dan de voorste. Iedereen heeft zo een perfect uitzicht (achteraan zelfs misschien nog beter dan helemaal vooraan).
Je voelt de zware sloepen zich losmaken en dan vertrekt de onheilspellende tocht over het water. Ook al voel je dat je niet echt vaart maar eerder rijdt, het maakt de rit er niet minder spannend om. Op volle zee ziet de lucht inktzwart en je ziet, o.a. door mist, geen hand voor je ogen. Zeker vooraan zie je echt niks!
Daarna duikt plots een watergordijn op waarop een schip geprojecteerd wordt. Volgens sommigen met natte broeken staat dit gordijn nog niet echt helemaal correct afgesteld…
Plots doemt een schip voor je op en voor je het beseft krijg je een soort pré-drop. Iedereen schrikt even, maar we horen dan de sloep zich aan de ketting van de lifthill vasthaken. We gaan langzaam omhoog en naast ons klettert het water naar beneden. Plots zien we daglicht, en we zijn 22 meter hoog. Dan volgt het rollercoastergedeelte, wat merkelijk trager gaat dan verwacht, o.a. omwille van de zwaarte van de boten. Dit gedeelte is gewoon leuk en heel erg op families met kinderen georiënteerd. We duiken in een donker gat, gevuld met nevel. We gaan door een gebankte horseshoe, we duiken een beetje naar beneden en schieten weer omhoog.
Daarna gaat het terug naar beneden, in de richting van het meer. En voor we het weten klapt de sloep in het water. Gelukkig werden wij niet echt nat (het was nog wat koud), maar De Efteling liet al weten dat het waterpeil van het meer nog verhoogd kan worden. In warme periodes hou je het dus zéker niet droog.
De sloep vaart (enfin… rijdt) nog een stukje over het meer tot we terug in een gang komen, meteen het einde van deze spetterende ervaring.

Conclusie: De Efteling heeft hier een ideale attractie bij. Jong en oud gaan onder de indruk zijn van deze sfeerbeleving en het coastergedeelte zou niemand mogen afschrikken. De muziek is prachtig, helemaal in Efteling-stijl (in alle gedeeltes en alle kamers van de wachtrij klinkt andere muziek!) en het uitzicht over de attractie is magnifiek.
Directievoorzitter Ronald van der Zijl zegt in diverse media dat een attractie als deze in geen enkel park te vinden is, en ik kan zijn enthousiasme alleen maar delen.

Kortom, De Efteling kan zich opmaken voor een schitterend nieuw seizoen, waarin De Vliegende Hollander ongetwijfeld de hoofdrol gaat spelen, zélfs tijdens de Winterefteling!

Welkom

Met een jaartje vertraging mocht dhr. Henk Groenen, hoofd communicatie, de bezoekers verwelkomen vanop één van de muren van het gebouw rond de attractie. Voordien waren we reeds verwelkomd door verschillende, prachtig aangeklede heren en vrouwen, helemaal in de stijl van de Gouden Eeuw. Fruitsap en vooral glaasjes Schrobbeleir (een soort kruidenjenever) stonden al klaar om ons een beetje te verwarmen… Het was toevallig de koudste dag van de hele week.
Dhr. Groenen wees ons op het talrijke publiek dat was uitgenodigd op de preview, waaronder eregasten uit Terneuzen (waar Willem Van der Decken vertrok op zeereis naar Oost-Indië), enkele verenigingen met de naam “De Vliegende Hollander” en een school. Nederlandse, Vlaamse en Duitse pers was eveneens massaal aanwezig, alsook allerhande winnaars van vele prijsvragen.

top